Şimdi şu anda bana her şey seni hatırlatıyor derim fakat anlaşılmayabilir açmam lazım. Bu kozmosta istisnasız hepimiz için değişmez gerçek noktasında en azından değişiyorsa da biz anlamıyoruzda uzlaşacağımız şey zamandır. Az daha açayım; duyuların bilinçle birlikte algıladıklarının tümü zamana atıf yapar; a kilo almışım; o da nesi beyaz saç mı; hatırla o yaz ne eğlenmiştik gibi örneklerle açılımı yaptık bile. Ancak şu da var ki zaman dediğimiz şey bildiğimiz kavramlarla geçmişe aittir yoksa büyük sıkıntı olurum ona göre.
Tekrar edeyim altını çizmek için; algılamak bilinçte olan bir şeydir ve duymaktan geldiği için ilk olay olur sonra tepkisel olarak peyderpey anlarız ve bu anlamda aslında sürekli geçmişi biliriz şimdi dediğimiz kavram ise bu geçmişi bilme halidir ve onun için şimdi ile geçmişi ayırırız evet durum tam olarak budur yani görüldüğü gibi şimdi diye bir şey yok çünkü yine tekrar edeyim zaman kendini şeylerle dolaylı olarak açık eder ve düşünmek için şeylere ihtiyacımız var değil mi? evet.
Plan da aynı şekilde işler maalesef ama açmaya gerek yok bence, gelecek az beklesin.
Evet zaman bu minvalde kesinlikle vardır. Ancak Tanrı bize bunun öyle olmadığını zamanın aktığını a noktasından b noktasına duymak ile yöneldiğimizi ve bu yönelmenin şimdiye ait olduğunu tüm motifleriyle beyan ediyor sigortalı bir şekilde sunuyor maruz bırakıyor halbuki halayla her yöne giderdik ne gerek var.
Tüm bu kavrayışla tekrara ancak estetik bir tekrara süper bir akışa, kesintisiz, atlamasız, hilesiz hurdasız, muntazam ve uyumlu bir tekrara ulaşıyorum. O vakit tanrının ikincil gerçeği tekrardır.
Tekrarın bildiğimiz kavramlarla hep zamanın olduğunu çağrıştırması ancak bunu benzersiz bir şekilde gizlemesi işin ehlinde tekrarın ne de güzel durduğunu göstermiyor mu.
Peki ehliyetsiz birisinin bu ikincil gerçeği, tekrarı silah olarak kullanması nasıl sonuç doğurur?