Bu onun hikayesidir. Gerçekle alakası yoktur bu alakasızın benzeridir.
Derzoncuk köpeği kendini ne zaman zombi ilan etti bilinmez fakat diğer köpeklerden kendini ayırmak için bunu yapmıştır kesin. Diğerleri de kendilerini diğerlerinden ayırmak için coğrafyayı keşfedip yakınlığı köpek gibi yorumlayıp diğerlerinden kendilerini ayırmışlardır ve bu böyle sürüp gider. Derzoncuk zombi köpeği, normal köpekler, hepsi bu. Tüm bu tuhaf köpekler yani derzoncuk hariç gerçekten tuhaftırlar. Önemli olan maalesef maskeli şövalyelerin iltifatına mazhar olmaktır onlar olmadan köpek olmanın da bir anlamı yoktur.
Çok ısırdı derzoncuk çok, kendini bildi bileli ısırıyordu. Kurbanları bu köpektir kendimi sakınayım diyorlar ama bir şekilde derzoncuk bunu onlara unutturuyordu sonrada kapıyordu en uygun yerinden, dişlerini derine batırıyordu ki eserinin izi hep kalsın soğukta sıcakta sızlasın. Bu sızı ufak ufak çaktırmadan değiştiriyodu kurbanı. En mutlu en üzgün en heyecanlı evet bütün enlerde başlıyordu bu sızı sonra yavaş yavaş bütün anlara diplere sirayet ediyor ve sonunda eser tüm ihtişamıyla kurbanını yutuyor esiri ediyordu. Tüm bu eserler tüm bu ısırıklar yeni kurban bulmasını kolaylaştırıyordu bir çeşit sinerji oluşturuyordu bu eserler.
Köpekler en çok birbirlerini kolluyordu ısırmak için ancak Tanrının işine bak bunların zehirleri birbirlerine fazla işlemiyordu zaten ısıracak biliyordu kendinden. Sürü olup dalarlardı birbirlerine, tek yakalananın vay haline. İşte böyle bir andan sonra muhtemelen derzoncuk zombi olmaya karar verdi sonra hep kıstırsalar neydi ki.
Tanrı böyle emretmişti sürü kendini de yerdi fakat yine de hiç o işlere meyil etmedi tek tabanca zombi köpek derzoncuk.
Aslında köpeklikte zombilikte manen bunlar bildiğin adem.