Bugün iş çıkışı adet olduğu üzere yürüyüş yaparken aklıma bu başlık geldi ve içeriği. Yazmak için telefona hamle ettim diğer elim dolu olduğu için bu sefer sesli not alayım diye düşündüm ve yaptım. Bir de ne göreyim amam Tanrım konuşmak ne de kolay, o tonlama, o üstüne basma, o alaya alma, o hafifseme filan, enteresan. Yazmak zor zanaat. Ama şiir kolay geliyor bana sebebi acaba şiirin güfteli ilham olması olabilir mi? Gerçi artık düz yazılarımı da karşımda biri varmışçasına sesli mimikli tonlamalı yani bir nevi güfteliyorum hatta kendi kendime tek kişilik tiyatro gibimsi yapıyorum ve çalışıyor. Gidişat fena. Niyetim dans etmekti ama olan yazmak hakkında oldu, eyvallah.
