Sahne1
Adam aynanın başından banyodan ayrılır salona gider yürür…
Giderken söylenir “olmadı olmadı yapamadım diyemedim… yapmalıyım” adamın üstünde atlet vardır ense tıraşı gelmiştir ve arkadan kamera takiptedir. Anlaşılır anlaşılmaz söylenir yürürken. Boynunu eğer salonun kapısından geri döner. Artık yüzünü görürüz, dayak yemiş gibi bir hali vardır, üzgün, yılmış suratında bir anda gözleri çakmak çakmak olur, yüzüne kararlılık gelmiştir adımları hızlanır koridorda ve suratını tokatlamaya başlar acımasızdır tırnağı suratını keser banyoya kadar tokatlar kendini ama artık konuşmuyor ağzı kımıldamıyordur kamera aynanın karşısına geçinde kıllı ensesini ve ardından aynada yüzünü görürüz… çılgına dönmüş tuhaf anlamsız yüzünden kamera aynada ağzına odaklanır yaklaşır, kanlı dişini seçeriz ve yalın tıslaması gibi “şükürler olsun” der
Kestik