Ne varsa hep ondandı
Ama anlatamadı
Bir yol aradı
Yok yok bir yol yarattı
Yaklaşık üç tarçın beş arşın
Tarttı tarttı dağıttı iki kulak iki kol bir yanak
Şaka maka iki yanak yirmi tırnak
Ya!
Yolun iki tarçın beş arşınını orta parmağa
Sonraki bir tarçın beş arşını yüzük parmağa
Sonrası böyle böyle işte kısala kısala
Son arşın tabi çok şaşkın
…
Dİrendi o
Tam bir ka üç kum beş mum
Dayanamadı
Şaşkın son arşına
Anlattı usulca senden önce dört arşın
Bir tarçın
Şaşkın son arşın
“Tarçın?”
Bir tarçın tam yüz arşın
Aslında üç tarçın
Tamamı
Bir ka üç kum beş mum dayanırsan o da!
-Şaşkın son arşın why?
-Şaşkın son arşın madı fakı!
Durur mu hiç o
Yok yok dört tarçın!