Onu gördüğümde, hatta görmeme de gerek yok aklıma geldiğinde sinirlenmeyle karışık kızgınlık, hınç hissediyordum. Niye böyle hissettiğimi hatırlamaya her çalıştığımda daha az sebep buluyordum. Önceleri sanki benden bir şey almışta geri vermemiş gibiydi ama sonra öyle olmadığına karar vermiştim, çünkü ne aldığını tam olarak hatırlamıyordum. Belki de bir şey almamıştı bana öyle geliyordu. Sonra hep ters ters baktığı aklıma geliyordu ama bugün karşılaştığımızda güler yüzlüydü. Bir kız vardı ondan hoşlanmıştım, sanki o da ondan hoşlanmıştı gibi de hissediyordum ama konuştuklarını da hiç görmemiştim evet bu da olamazdı, zaten başka kızla görüşüyordu. Sebebini bir türlü bulamıyordum. Geçenlerde arkamdan dik dik baktığını hisseder gibi oldum, geriye döndüğümde başkasıyla konuşuyordu kendi kendime kızdım.
Kahveler masaya gelince kendimi yine böyle düşünürken yakaladım, ardından çıka geldi lavabodan, elindeki ıslaklığı pantolonunda kurulayarak. Dalgın bir ifadesi vardı. Böyle saçma sapan şeyler düşündüğümden kendi kendime kızdım. Gülümseyerek karşıladım.
Elinde salladığı anahtarlığı bir yerden hatırlar gibi oldum.