”Tamam! geliyorum”
”Oğlum gelsene diyorum iki saattir”
”Geldim. Televizyona bakıyordum”
”Peynirli yumurta yapıyorum otur sen”
<Ekmek poşeti. Yerinde değil. Buradaymış. Tabak yok> ” Ne arıyorsun” ” Tabak, ekmek için” <Çok yemeyelim zaten kilo aldık, bu kadar yeter>
”Oh mis gibi oldu, uzat tabağını”
”Çok gelecek”
”Olsun yersin”
<Birazını ona aktarayım> ”Açık olsun” <şu parçayı, oldu işte>
(…)
”A! reçel koymamış mıyım, unuttum bak”
”Yemeyeceğim, doydum” <Şu kiloları vermem gerek artık>
”Vişne reçeli, seversin”
”Ben yemeyeceğim anne doydum eline sağlık”
<İyi ki yemeyeceğim dedim burnumun önüne koyuyor> ”Anne bak şuraya önüne alsana, rahat yersin”
”Elimin tersine geldi önünde boşluk gördüm, alırım ben oradan. Ekmek ilave etsene”
”Yeter mi”
”Sen yemeyecek misin”
”Yok yemeyeceğim”
”Ama yeni yaptım bunu, taze taze yesen”