Kalabalığın arasındaydı
Aradan gördü
Üç çocuk geliyordu
Biraz daha mesafe vardı
Durdu çocuklar
Çekindiler herhalde
Bakıyorlar kalabalığa
Bizim çocuk çıktı aradan
Diğer çocukların yanına
Üç çocuk biraz şaşkın
Hala bakıyorlar
Aralarından biri sordu
Bizim çocuğa
Ne oluyor orada?
Cevap verdi bizimki
Cenaze var da ondan
Diğeri sordu
Kim öldü?
“Ya! Bak sen şuncacık parmak kadar çocuklara
Ölümü de nereden biliyor ola”
Babam öldü
Niye öldü?
Hastaydı
Çocukların gözü hala kalabalıktaydı
Bizimki de döndü ardına ki
Aklına geldi
Size lahmacun getireyim dedi
Gitti kalabalığın arasına
Üç lahmacun getirdi
Verdi çocuklara
Bizimkine yine dank etti
Durun az bekleyin ayran da getireyim
Getirdi de
İki elleri de dolu çocuklar
Kalabalığa bakıp yediler
Derken döndüler usul usul
Geldikleri gibi gittiler
Sokağı dönmeden
Biri diğerini itti
Kaçtı
Diğerleri kovaladı
Bizimki arkalarından bir süre bakakaldı
Döndü tekrar kalabalığa karıştı
—
İşte
Bizimki
Bir yaz günü
Sıcaktan bunalmışken
Çok yıllar sonra
Bunları yine hatırladı
Gülümsedi önce
Sonra bulut düştü gözüne
